Over de -wat mij betreft- overbodigheid van jezelf verantwoorden of verontschuldigen ten aanzien van de invulling van -jouw- tijd.
Adios “Sorry voor de late reactie” en hola “Hoe gaat het met je?”

Zoals altijd, gebaseerd op zaken die me raken en die ik maar wat graag spiegel naar eenieder die daar voor open staat. Op het moment van dit schrijven, licht grappig genoeg mijn telefoon op. “Sorry voor de late reactie, druk druk bla bla” appt een oud-roomie. Suus, je weet inmiddels toch wel dat je je naar mij nooit hoeft te verantwoorden? Ik weet zeker dat je hier dadelijk hartelijk om lacht. Net als een handjevol andere directe vrienden en bekenden, waarbij dit onlangs onderwerp van gesprek was. Die me overigens allemaal evenzo openlijk terug spiegelen als ik zelf in de sorry-valkuil stap. Waarvoor mijn oprechte dank!

Social media sores

We lachen erom. En eigenlijk is het helemaal niet zo geestig. Zo kun je tegenwoordig bijna niet om social media heen. ‘Bijna niet’ omdat ik inmiddels wat mensen ken die dit helemaal afgezworen hebben, waarvoor respect. Mij is dát nog een brug te ver. Wel merk ik dat Facebook-, LinkedIn-, Insta- en WhatsApp-berichten soms op de langere baan geschoven worden en in de vergetelheid raken. E-mails nog daargelaten. Het feit overigens dat dit slechts vijf -en er nog meer- kanalen zijn waar berichten en impulsen door binnenkomen, maakt het niet zo raar toch, dat je niet alles even snel bij kunt (of wilt) houden? Desondanks wordt de ene ‘sorry’ na de andere de ether ingeslingerd. Niet nodig. Echt niet. Sterker, alle begrip voor ‘een late reactie’. Dit is waarom:

Sorry voor de late reactie

geeft aan dat je zélf vindt dat je laat reageert. Vindt de ontvanger van het bericht dat ook? Grote kans van wel, nu. Door je verontschuldiging breng je immers zelf de aandacht naar je “tekortkoming” en alles wat je aandacht geeft, groeit. Is het van toegevoegde waarde? En naar wie zeg je eigenlijk sorry? Had je wérkelijk eerder een bericht willen sturen of waren er simpelweg andere zaken die meer priori-tijd- voor je hadden? Zo heb ik persoonlijk liever dat je een bericht stuurt omdat je een bericht wílt sturen dan dat je het idee hebt dat je een bericht móét sturen.

Verwachtingsmanagement

Een -sorry voor de late reactie- impliceert tevens dat je het belángrijk vindt om -al dan niet op tijd- wat te laten weten. Een mooie gedachte, die ik absoluut herken. Helemaal als je bijvoorbeeld een connectie enorm waardeert of van iemand een specifiek advies krijgt en je diegene op de hoogte houdt wat het voor je doet. Dat even daargelaten, wat houdt ‘op tijd reageren’ in voor jou? En welke betekenis geeft de ander aan ‘op tijd’? Hierbij komt het alom bekende verwachtingsmanagement om de hoek kijken. Door het zo te formuleren, stel ik dat het managen en afstemmen van verwachtingen een erkend begrip is. Is dat zo? Of valt daarin nog de nodige winst te behalen?

Wanneer je een reactie verwacht binnen 24 uur -om er lukraak een tijdspanne aan te geven- en die reactie blijft uit, word je teleurgesteld. Herstel: dan stel je jezélf teleur.

Want het is niet de ánder die het laat afweten. Jóúw verwachtingspatroon is de zogenoemde kink in de kabel die tot een eventuele frustratie of teleurstelling leidt. Klinkt dit logisch? Vertaal ‘m dan vooral naar de praktijk en reflecteer het op jezelf.

Sorry no sorry

In dit artikel vormen al dan niet laat verzonden berichten de ingang tot het: het-is-overbodig-om-jezelf-te-pas-en-te-onpas-te-verontschuldigen-fenomeen. Een verschijnsel dat je op velerlei vlakken tegenkomt. Ga maar eens na hoe vaak je dagelijks op de automatische piloot ‘sorry’ zegt. Als iemand die diep verzonken is in zijn of haar telefoon tegen je opbotst. Als in de rij bij de kassa achter je gezucht wordt. Om maar twee luttele voorbeelden te noemen.

Dit is overigens geen relaas tégen het oprecht aanbieden van een welgemeend excuus. Wel is het een uitnodiging om zorgvuldig met je sorry’s om te gaan, te erkennen wat jij belangrijk vindt en verantwoordelijkheid te nemen voor de invulling van een van de kostbaarste dingen in je leven: tijd. Met óf zonder enig pardon, komt namelijk geen enkele seconde die voorbij is, ooit nog terug.  

Ben jij een fervent sorry-zegger? En wat is jouw kijk op het voorgaande? Alle perspectieven zijn van harte welkom, als vanzelfsprekend zonder enige verontschuldiging voor je eigen mening en of late(?) reactie.
Laat vooral van je horen als je dat wílt.