Sharing is caring!

De date die een onverwachte wending kreeg: Een “autobiografisch doktersromannetje” over liefde, vriendschap en loslaten.

Girls will be girls. Heb je nog sappige verhalen, Im? is de vraag die vaak volgt op hoe gaat het daar? Met een flinke kop thee of glas wijn binnen handbereik zitten vriendinnetjes, al dan niet voorzien van een leuke vent en toprelatie, geregeld op het puntje van hun stoel aan de andere kant van de watsapp-telefoon. Veelvuldige ‘ownoooooo’s’ en ‘dat heb jij weer’ worden de eter ingeslingerd. Dit zijn de verhalen die mensen willen horen, Im. Is dat zo? Laat ik als experiment de volgende onschuldige, en geheel waargebeurde, ‘self-made-dokters-roman’ met je delen. Hier en daar wellicht wat gecensureerd, want hey moeders (en pa nu waarschijnlijk ook;)) leest ook mee. Maar. Uh. Ja. Laat me dus vooral weten of je zoiets graag leest.

Instant klik

Soms ontmoet je iemand waarbij je direct een connectie ervaart die verder gaat dan de standaard beleefdheden. De ene keer betreft het een vriendschappelijke vibe, een andere keer is het een business-wise ‘wij-snappen-elkaar’. En zo heb je ook nog een ‘oef-ik-weet-niet-wat-je-in-me-aanwakkert-maar-damn-het-voelt-goehooeeed-dit-wil-ik-verder-onderzoeken-klik’. Nou heb ik die laatste niet vaak, maar áls ik ‘m voel, weet ik inmiddels dat ik er iets mee moet (wil!) doen. Rete-spannend, maar oh zo waard! De mooiste dingen van het leven liggen immers achter de engste angst, zoals Will Smith mooi verwoordt.

Throwback to Baños

Dat brengt me terug naar het mystieke Baños waar ik, na een paar dagen doodziek doorgebracht te hebben in een gedeeld AirBnB appartement, nodig toe was aan frisse berglucht. Samen met mijn attente huisgenote, die om de haverklap kwam checken of haar Chinese-Style-soep al binnen bleef, ging ik op pad. Om haar te bedanken voor de goede zorgen stel ik voor, Dutch style, een fiets te huren en de waterval-route te fietsen. Die stond sowieso al op mijn want-to-visit-lijst en de hele week, ook toen ik nog continu boven de pot hing, heb ik bij mezelf gedacht “donderdag wil ik ‘m fietsen”. En donderdag werd het. Een fietstocht die veelal downhill gaat en je langs zes watervallen leidt. Omdat het één specifieke weg is met een duidelijk begin en eind kom je geregeld dezelfde mensen tegen. Zo halen wij continu twee Zwitserse broers in, en vice versa als wij ook weer even stoppen voor een kodak-moment.

If you wanne be my lover

Vanaf de eerste blik en ‘hey where are you from’ is daar dat aparte gevoel. Gezien de setting in een charming sporty-spice-outfit inclusief nog charmantere helm gaat het hier overduidelijk niet om de business-klik, maar eerder de vriendschappelijke of die van ‘nog-een-stapje-verder’. Al moet je voor die laatste wel door de helm heen kunnen kijken natuurlijk;) Ondanks dat dit niet de eerste keer is tijdens deze reis dat ik ‘die klik’ voel, weet ik niet goed wat ermee te doen op dat moment. We besluiten met z’n vieren de laatste waterval te beklimmen. Of nou ja, de Chinees en de benjamin van de broers gaan voorop en hebben de betreffende Zwitser en mij regelmatig tot een halt te roepen om ons te wijzen op het schitterende uitzicht. Zo diep zijn we in elkaar verzonken… hooow, in gesprek bedoel ik dan he! In gesprek. Had je wat anders verwacht? Be prepared, dan kan je dalijk nog lachen..of huilen;)

I like to move it

Ga je nou nog een move maken? vraagt m’n Chinese huisgenote als we ’s avonds naar het appartement terug lopen. Na de watervallen zijn we wat gaan eten, borrelen en poolen met z’n vieren. For the record: Tussendoor wel even langs huis gehopt ja voor andere kleding, je weet zelf. Huh? wat bedoel je? Wat bedoel je!? Damn you girl, that energy between you two is all over the place. Is it thát obvious? Met de gedachte liever spijt van iets wel gedaan hebben dan niet, stuur ik bij thuiskomst de Zwitser dan ook een bericht met de vraag of hij de dag erna zin heeft om wat af te spreken. Op z’n vrijwel directe antwoord dat “ze” dat heel gezellig zouden vinden, wist ik dat ik iets specifieker moest zijn. Later zou overigens blijken dat de eerste reactie van het broertje geweest was: “weet je zeker dat ze wat met ons samen wil gaan doen, ik denk namelijk dat ze alleen op jou doelt”. Na een iets explicietere watsapp-wisseling is er dan toch duidelijkheid en staat er een date voor de middag erna.

‘Doe je fancy wandelschoenen aan en uh.. je wordt thuisgebracht’

De markt is het meeting-point. Zullen we die ene hike van twee uur doen? Dat is in deze hitte wel genoeg, toch? Vamonos. Vanaf de eerste stappen hebben we weer direct een bijzonder gesprek. Ook vraagt hij gaandeweg of ik na Baños zin heb om mee te gaan raften in Tena, samen met hem en zijn broertje. I am in! Heb ik eigenlijk al verteld hoe mega goodlooking hij was? Dat lijf, pfffff.. het fietsoutfit van de dag ervoor had al een spreekwoordelijke ‘kijk in de keuken’ gegeven. Om nog niet te spreken over zijn stijl, supergalantheid en oprechte interesse. Mijn gedachten dwalen dan ook regelmatig af wanneer ik vlak achter ‘m loop op een smal pad in de bush bush. Maarrrrr, ik heb met mezelf afgesproken dat, na alle initiatief en effort met de straight-forward-sms-verduidelijking die ik er al in gestopt heb, een al dan niet volgende stap vanuit hem mag komen. Het is geen eenrichtingsverkeer, zoals die waterval-route was.

Beautiful Baños #Baños #digitalnomadlife #traveling #naturereflects #ecuador #livingontheedge

Een bericht gedeeld door Imke van Kuppeveld (@imke.van.kuppeveld) op

Swiss German + Dutch = French (Kiss)

Halverwege na flink wat klims staat er een bankje met gaaf uitzicht over Baños. ‘El banco del amor’ staat er op. Zag hij niet. Ik wel. Even zitten? Ja goeie. Na almaar naast of achter elkaar gelopen te hebben, wordt de sfeer direct inniger, en lichtelijk ongemakkelijk, als er plots wel volop oogcontact mogelijk is. Secondes lijken hele minuten tot het moment dat hij eindelijk besluit dat het nog wel een graadje warmer kan op die berg. Voor even bestaat er helemaal niets anders dan hij, ik, daar op het bankie in Baños. Die zoen…oh meine gute.. ik moet weer even recht gaan zitten, terwijl ik dit typ. Wat zit je te glunderen vraagt de barista, wil je nog een iced latte? Haha ja doe maar. Dat het de Zwitser himself ook niet onberoerd laat, is eveneens te merken. En toch… er is iets..

Aap uit de mouw

Ik kan er m’n vinger niet op leggen, maar iets zit ‘m dwars. Ja dat dus ook, maar dat bedoel ik niet. Wanneer het begint te schemeren, besluiten we het laatste deel van de “twee uur durende” wandeling af te maken. In het restaurant waar we een hapje eten, durft hij me amper aan te kijken en wanneer we daarna richting huis lopen, komt de aap uit de mouw. Im, we zijn vanaf het eerste moment super open en eerlijk naar elkaar he. Ja. Ik heb het gevoel dat ik echt álles met je kan delen. Fijn dat je dat gevoel hebt, en ja dat kan inderdaad. Nou… ik zit ergens mee en weet niet zo goed hoe ik dit moet zeggen. En of het wel goed overkomt in het Engels. OMG nu komt het hoor. Hij heeft een vriendin thuis zitten, is getrouwd of valt op mannen, denk ik bij mezelf, maar ik zeg niks. Zijn hart zit overduidelijk in z’n keel. De mijne inmiddels ook in die van mij. Nou, zeg ik. Shoot. En ik houd mijn adem in.

Becareful where you wish for

Voordat ik op reis ging heb ik een date gehad met een meisje thuis en ik hoop dat het serieus wat wordt als ik weer terug in Zwitserland ben. Hoe leuk ik jou ook vind, ik moet de hele tijd aan haar denken. We hebben nog niks, ze komt nota bene net uit een relatie met een vrouw en ik weet niet eens of ze ook echt op deze manier geïnteresseerd is in mij… Maar toen je vanmiddag op dat bankje wat in mijn oor fluisterde, schrok ik, want exact datzelfde heeft zij me ingefluisterd tijdens die ene date. (Note to myself, zeg nog eens wat “verleidelijks” Im, G^&%$^V^&%D)  Elke andere man zou nu waarschijnlijk.. tja je weet zelf, maar dat vind ik niet fair ten opzichte van jou en ook niet naar haar, en. Ergens wil ik het wel heel graag en hoop ik maar dat ik geen spijt krijg dat ik dit nu niet ga doen, en. Ga alsjeblieft nog gewoon mee raften in Tena want we hebben zoveel lol. Sorry. Sorry. Sorry. En…. stilte.
Daar staan we dan op straat in Baños. Voor mijn appartement inmiddels. Uurtje of tien ‘s avonds. Hij drukt zijn handen plat tegen elkaar in een bidgebaar, houdt deze voor zijn gezicht en kijkt me angstig aan. Im, zeg alsjeblieft iets. Zijn ogen ogen vochtig en ik voel mijn tranen branden achter mijn netvlies.

R*E*S*P*E*C*T

Uh. Ja. Jeetje. Hier kan ik alleen maar respect voor hebben. Die vrouw mag in haar handen knijpen met een vent als jij. Ben je niet boos dan? Nee. Eerder verrast, dit had ik niet aan zien komen. Verdrietig een beetje en tegelijkertijd ook enorm dankbaar ofzo om die connectie op deze manier weer te voelen. En, zeg ik hem ook recht in zijn ogen aankijkend, ik hoop oprecht dat het met die meid gaat uitpakken zoals je wenst. Én dat er ooit een vent op deze manier over mij praat, zoals jij nu over haar, voeg ik er nog aan toe met een glimlach tussen mijn tranen door. Vrienden dan maar? Haha zeker weten! Daar staan we hoor. Twee half jankende, half lachende gringo’s. Midden in een bergdorpje in Ecuador. We geven elkaar een dikke knuffel, waarna hij terug gaat naar z’n broertje. En ik alleen naar bed.

loslaten

En voor als je benieuwd bent hoe het verder ging

We hebben met z’n drieën nog een toptijd gehad in zowel Baños als daarna in Tena. Het, inmiddels puur platonische, contact was nog even betekenisvol. En met oneliners van het broertje als “ik snap niet dat je deze kans laat lopen, je hebt nog niks met die chick thuis, die nota bene alleen maar relaties heeft gehad met vrouwen, had je tenminste nog wat ervaring op kunnen doen hier, want je hebt geen idee hoe zij is met.uh.mannen” en in een restaurant waar ‘Zwitserse worst’ op de menu-kaart stond “Imke, jij een hapje? Heb je toch nog Zwitsers vlees geproefd” is er de grootste lol om de situatie. Na Tena scheidden onze wegen. Moeilijk? Onwijs. Je wilt een contact als dit het liefst zo dicht mogelijk bij je houden. Some people though can stay in your heart, but not in your life. Dit ventileren en er om kunnen lachen, helpt. En dus werd er in de dagen daarop in respectievelijk Amsterdam, Nijmegen Lent, Noorwegen en Utrecht weer de nodige thee gezet en wijn ingeschonken. Thanks meiden! <3

Intense dankbaarheid overheerst, excusie voor deze zoetsappigness, ik heb er gewoon echt geen andere woorden voor. In no-time van compleet vreemden via diepe gesprekken en een intiem moment naar oprecht vrienden voor het leven gaan. Bizar! Dat kan alleen als je jezelf helemaal open durft te stellen. Durft te geven en te ontvangen zonder enig vooropgestelde verwachtingen. En je liefde, in welke vorm dan ook, kunt laten stromen. Vice versa.

Hij is, as we speak, alweer geruime tijd terug in Zwitserland en berichtte dat het precies uitgepakt heeft zoals hij hoopte. “Even better”, in zijn woorden. Zo blij voor ‘m. Topvent. En ik? Ik zie de uitnodiging van hun bruiloft vanzelf tegemoet;)