Sharing is caring!

Een greep uit de te maken keuzes tijdens mijn lokatie onafhankelijke bestaan. Wat zou jij kiezen? Benieuwd!

Na eerder op gutfeeling een studio in Utrecht afgewezen te hebben, sta ik opnieuw voor een te maken beslissing. Ecuador voelde als een logisch vervolg op Colombia en heeft me in zijn schoonheid oprecht doen verbazen. Ik had vooraf niet gedacht dat ik er twee maanden zou doorbrengen. As we speak ben ik weer terug in Colombia. Waarom ga je niet door naar Peru of Bolivia? is me veel gevraagd. “Daar ben ik vorig jaar geweest en voel niet de behoefte om op dit moment terug te gaan en me daar te vestigen”, is mijn steevaste antwoord. Daaruit volgend zijn er grofweg twee mogelijke vervolgstappen. Vanuit Quito naar een volgende bestemming vliegen of backtracken naar Colombia. Hardcore reizigers vinden het tricky om terug te keren naar een plek waar je het eerder superfijn gehad hebt. Het zal nooit meer worden zoals het was, wordt er gezegd. Gelukkig maar dan, dat ik mezelf niet meer tot de harde kern backpackers reken;)

Medellín misschien?

De keuze om terug te gaan naar Colombia was tweeledig. Enerzijds is het een gaaf land en biedt het perspectief om voor langere tijd neer te strijken. En wanneer dit toch niet goed voelt of iets anders beter lijkt te passen, zit ik in ieder geval binnen no time in Bogotá. Waarvandaan, in tegenstelling tot Lima, La Paz en Quito, de betere vluchtdeals vertrekken. Zo gezegd, zo gedaan. Of nou ja “zo”… het was even een tijdsinvestering van 24 uur met een reis vanuit Quito naar Tulcán, taxi naar de grens, stempelformaliteiten, nachtbus vanuit Ipialis naar Cali, daar 5:10u ‘s nachts aankomen, aansluitende collectivo naar Pereira en minivan voor het laatste stukje, maar dan ben je ook ergens. Inmiddels vertoef ik alweer lekker een paar daagjes in mijn geliefde koffieregio-stadje: Salento. Mooie natuur, kleurrijke huizen, gezellige locals en bekende weg naar hippe koffietenten en the good food. Niet voor al te lange termijn echter. Binnenkort zal ik voor de derde keer terugkeren naar Medellín op zo’n vijf tot zeven uur bussen hier vandaan. Peanuts;)

I Amsterdam

Allemaal leuk en aardig. De zomer in Nederland lonkt ook. Utrecht is weliswaar een no-go, Amsterdam blijft knagen. Oud-collega Jurre bevestigde dat in Quito met een simpel: “Zo koffietje doen, Im?” Damn dat is precies wat ik af en toe zo mis: even een koffietje met vrienden en gesprekken de standaard wat-doe-je-en-waar-kom-je-vandaan voorbij. De techniek staat natuurlijk voor alles tegenwoordig. Al blijf ik erbij: iemand recht in de ogen kunnen kijken en een warme real-life-knuffel, daar kan geen Skype of social media tegen op.

Being creative 9714 km from home #ecuador #digitalnomadlife #traveling #workaway #sanclemente #iamsterdam

Een bericht gedeeld door Imke van Kuppeveld (@wereldsleven.nl) op

Mexi-hí-cóooooo

Of zal ik voordat ik weer’s voet op Nederlandse bodem zet nog naar Mexico vliegen. Het land waar het veertien jaar geleden allemaal begon en een wereld voor me open ging. De eerste zeven weken van die reis heb ik destijds bij een gastfamilie gewoond om Spaans te leren. Ik heb altijd gezegd dat ik ze nog een keer kom opzoeken. Misschien is dit het moment. Alsof er dan een cirkel rond is ofzo.

24;) plus tien

Met ook nog mijn verjaardag in zicht, voel ik aan alles dat er op korte termijn een beslissing in de lucht hangt. Ik ben er echter nog niet uit. Heb jij nog een briljant perspectief op deze situatie? En voor welke keuze sta jij waar je een frisse blik op kan gebruiken? Let me know!