Sharing is caring!

Minder juice dan de titel wellicht doet verwachten, wel eerlijk over het dealen met de transitie van ‘modieus Medellín’ naar ‘porno Playa del Carmen’. Het is me niet in de koude kleren gaan zitten.

Wat is je naam? Met een goedbedoelde doch flink geforceerde glimlach op mijn gezicht, het is immers niet de schuld van de medewerkster achter de balie dat ik me totaal niet op mijn plek voel hier in Playa, én geen zin om mijn roepnaam te spellen, zeg ik: Adriana, één van mijn doopnamen die net wat makkelijker in de mond ligt hier. De medewerkster lacht oprecht vriendelijk en wenst me bij het aangeven van de koffie een fijne dag toe. Met diezelfde wens groet ik haar terug en settel ik me buiten op een bankje.

Gevalletje kiezen en consequenties daarvan

Terwijl de ene na de andere Amerikaanse opgepompte gast en schaarsgeklede, opgespoten, hoogblonde barbiepop voorbij tippelt op 5th avenue (ieder z’n ding en je snapt, ik generaliseer ‘m een beetje in dit geval) hoor ik al zippend aan een iced latte mijn innerlijke monoloog aan, die ongeveer zo gaat:
Feel the feelings, Im. Je had ook kunnen kiezen voor het aanvragen van een ander visum in Colombia. Dan had je in Medellín kunnen blijven. Dat heb je niet gedaan en dat was een weloverwogen keuze, waar je je redenen kraakhelder voor hebt en dus aanvaart je nu de consequenties. Je hebt zelf de knoop doorgehakt. Je bent in Mexico. Je wéét waarom je hier bent. Nu voel je aan alles dat Playa del Carmen niet je plek is. Nou, top toch?! Hoe fijn is het, dat je dat óók zo duidelijk ervaart. Niet handig weliswaar dat je direct een appartementje voor een maand vastgelegd hebt, maar hey, leermoment voor een volgende keer. Daar kom je wel overheen. Je hebt voor hetere vuren gestaan. ‘Je weet zelluf’. Tel daarbij het gegeven op dat je goed alleen kunt zijn en, als je dat wilt, makkelijk contacten maakt en je bent die maand zo door. Doe meer dingen waar je blij van wordt, kijk die series op Netflix, spring in de zee als je daar zin in hebt (of lekker niet:-P), jank er uit wat eruit moet en maak er het beste van. You got this.

Sport – Strand – Spresso – Repeat

En dus heb ik de afgelopen weken chill de tijd genomen voor wat introspectie. De herfst, met vallende blaadjes en steeds korter wordende dagen, is het ideale seizoen om bij jezelf naar binnen te keren. Dit werkt net zo goed in 32 graden met af en toe een flinke tropische regenbui, kan ik je vertellen. Ik stel business-wise orde op zaken, hop van mijn studio naar de sportschool, het strand, mijn favoriete koffie- en goodfood-tentjes, waar ik al snel locals tutoyeer en zij mij, besluit social media voor een groot deel even links te laten liggen, Skype en watsapp-telefoon daarentegen draaien overuren met waardevolle en verhelderende sparsessies (heel dankbaar daarvoor, you guys know who you are) en langzaam maar zeker is daar weer hetgeen waarvan ik eerder dacht dat het in Medellín achtergebleven was: ‘flow’.

Let it go go go

Pas toen het besef doordrong hoe enorm ik aan het vechten was tegen ‘het kutgevoel’ van ‘deze plek voelt niet fijn’, kon het er pas écht zijn. En geloof me, die kwam even flink binnen hey. Je weet wel dat verzetten geen zin heeft en enkel meer energie kost. Doe je echter ook wat je weet? Pas toen ik de diversiteit weer écht zag, zonder donker immers geen licht, en de situatie omarmde, kwam er ruimte voor nieuw perspectief, begon ik zowaar Playa een klein beetje te waarderen en bleken er ook nog andere mensen rond te lopen dan enkel all-day-party-toeristen. Eerder was dit er allemaal net zo goed, alleen zag ik het minder, omdat ik me zo vastbeet in ‘dit voelt niet fijn’. ‘Zijn met wat is’ en focussen op je happy place, zodat je meer van dat gaat aantrekken, klinkt zo simpel. Mede gedragen door een groeiend innerlijk vertrouwen en heel veel lokale en digitale warmte, want je hoeft het niet alleen te doen, is die eenvoud inderdaad de opening naar nieuwe deuren, waarvan je eerder het bestaan nog niet wist.

Op dit goede leven, met al zijn uitdagingen en wijze lessen proost ik samen met Wonderlijk-Werken-toppers Steven, Diana en Isa. Back on track it is. Wat zeg ik? Gewoonweg still rocking (of uh salsa-ing) the road it is;-)

Hoe ervaar jij diversiteit in jouw leven?