Sharing is caring!

De ultieme ‘laatste-momenten-in-Medellín-bucketlist’ unfolded, inclusief tip om van je lange to-do-lijsten af te komen.

Terwijl het buiten knettert van de onweer en het met bakken uit de hemel komt vallen, streep ik een paar werk-to-do’s af en bestel ik met blijkbaar een glazige blik een ‘iced latte’. Of nou ja, ik hoef de staff bij ‘Café Ondas’ maar aan te kijken of ze roepen zelf al “latte frio o limonada sin azúcar?” Die eerste;-) Hoe voel je je? vraagt Luz, je ziet een beetje bleek. Ik voel me heel raar en onrustig, net als het weer buiten zeg maar. Wat dan?! Heb je geen zin in Mexico? Nah, dat is het niet, ik vind het vooral vreemd hier te moeten gaan.

Home is where the heart is

In de afgelopen maanden heb ik in Medellín een hele fijne thuisbasis opgebouwd. Het gevoel dat door me heen gaat, herinnert me aan de weken voor vertrek met de NomadCruise. Nog snel even dit doen, die bellen, dat halen, daar koffie drinken en een to-do lijst hebben die eerder langer dan korter wordt. Verschilletje met toen is wel dat ik nu niet meer met mijn ziel onder de arm loop en het standje “kop omhoog en overleven” doorgekomen ben. Met die fijne gewaarwording vertik ik het dan ook om de laatste weken als een stressende gringo Colombiaan te leven. (Je verwacht het misschien niet, maar reken maar dat Latino’s net zo goed kunnen stressen;)) In plaats daarvan vraag ik mezelf het volgende af:

Waar wil ik dat de laatste twee weken voor mij over gaan?

Oftewel: Wat is het resultaat aan het einde van die twee weken? Wat heb je dan gedaan en wie heb je nog gezien en gesproken? In plaats van te focussen op de vele ‘to-do’s’, richt je je blik volledig op de uitkomst. Met de laptop dicht, een blanco vel papier voor me , een overheerlijke iced latte naast me én grijnzende baristas en compu-collega’s die me maar wat graag van ideeën voorzien, is mijn ‘last-moments-Medellín-bucketlist’ binnen no-time een feit.

Outcome -> Why? -> Action!

Als je daarbij tevens helder hebt waarom dit je outcome is en wat dus de reden is dat je dit zo graag wilt volbrengen, doe je simpelweg wat nodig is om die resultaten te behalen. Het opschrijven van elke losse to-do is daarvoor onnodig. Sterker. Dat werkt je in veel gevallen alleen maar tegen. Wanneer je ‘het ervaren van een voetbalwedstrijd’ ontleedt naar  “uitzoeken wie wanneer waar speelt, een ticket regelen online of toch beter via een organisatie of het stadion zelf? én iemand hosselen die mee wil (laten mijn new-made-friends nou namelijk geen van allen van voetbal houden *bummer*), omdat ik niet alleen wil gaan” roept wellicht bij jou ook een “pfff, laat dan maar” gevoel op en zet je niet bepaald in de ‘whoehoooew-startblokken’. Nou is dit natuurlijk een ‘leuk, vrije tijdsvoorbeeld’. Hetzelfde geldt net zo goed in je werk. Met het eindresultaat in gedachte en ‘je waarom’ als drijvende kracht zet je sneller een eerste kleine stap, die weer uitnodigt tot een volgende. Voor mij gold: Medellín met twee fantástische weken afsluiten. Of ik alles heb kunnen afstrepen? Wat denk je zelf? Twee fantastische weken werden het:

Professionele salsa lessen volgen

Vier privélessen in één week met op veler verzoek het resultaat op video. BAM!

#dutchie #fullyconcentrated on #privatelessons #salsa #practicepracticepractice the #swag

Een bericht gedeeld door Imke van Kuppeveld (@imke.van.kuppeveld) op

Een voetbalwedstrijd in het stadion meemaken

Oké, dit had wat voeten in aarden in verband met hevige regenval en een geschikte metgezel vinden. Een Colombiaanse digital nomad was mijn redder in nood. Jahoor tof, ik ga wel mee. Ennuh, je kan wel wat hebben toch?! Wat bedoel je? Nou, áls we dan gaan, gaan we wel goed. En dus zaten we midden tussen ‘the F-side’ van het Ajax-Feyenoord in Medellín. De groen-witten verloren, maar de fans bleven zingen en springen tot het bittere eind, en wij dus ook. Full Colombian Experience.  Wát. Een. Sfeer!!

Parapenten

Dit is het enige punt dat ik helaas heb over moeten laten waaien. Met teveel snelle omslagen in het (on)weer was het niet verantwoord. Reden om terug te gaan;-)

Technofeestje in Poblado

Check. Met mijn AirBnB-Bro Javier. Blue-da-ba-dee-da-ba-da.

Koffie drinken en local vrienden bedanken

Check, check, dubbelcheck. Met, refererend aan mijn eerdere mislukte poging, veelvuldig al lachend de vraag “ga je nu wel je vlucht naar Mexico halen dan?” zijn in de laatste veertien dagen de nodige koffies en worteltaarten verorberd. Super dankbaar voor het selecte waardevolle gezelschap waar ik hier onderdeel van heb mogen zijn. No goodbey’s, alleen maar till we meet again’s!

Een massage ontvangen

Check.

Een goede yoga class volgen

Check.

Amsterdamse Yoke mijn coupe gringo onder handen laten nemen

Check.

De maandpromotie van het schoonheidssalonnetje onder mijn AirBnB boeken

Check. Dat bleek trouwens een gezichtsbehandeling te zijn. Auwtsch.. omdat ik mezelf toch aan het pijnigen was, heb ik er ook maar gelijk een wax-behandeling achteraan gedaan én een zoveelste mani- en pedicure. Altijd leuk om de omzet van locale ondernemers te boosten!

Een date met een Colombiaanse Don Juan

Nu denk je misschien, die heb je toch gelijk kunnen afvinken tijdens die voetbalwedstrijd? Neehhh, kieskeurig als ik ben. Desalniettemin is het er wel nog van gekomen, al reizende van Colombia naar Mexico, letterlijk op de valreep;-) Op het vliegveld blijk ik namelijk nogal eens succes te hebben, of het nu gaat om sjans tijdens een vlucht (Teaser-alert! Next sappig verhaal coming up soon) of, zoals recentelijk, in de rij voor de Mexicaanse douane. Als ik hier nu een emoticon kon invoegen, zou het zo’n aapje met handen voor de ogen zijn;)

Ben jij van de to-do-lijsten? En ga je misschien ook experimenteren met het richten op de gewenste outcome in plaats van losse tussenstappen? Ik ben benieuwd naar je ervaringen!